Terminologia powierzchni

Zgodnie z PN-ISO 9836 rozróżniamy cztery rodzaje powierzchni charakterystycznych dla każdego projektowanego budynku. W celu przybliżenia podstawowych terminów podajemy ich uproszczone definicje:

a) powierzchnia użytkowa -jest to powierzchnia zgodna z podstawową (mieszkalną) funkcją budynku, ogranicza ją linia h=1,90 (granica poruszania się człowieka w pozycji wyprostowanej). Do powierzchni użytkowej nie zalicza się komunikacji wewnętrznej, a także pomieszczeń technicznych i gospodarczych;

b) powierzchnia netto -jest to powierzchnia wszystkich pomieszczeń w świetle konstrukcji (powierzchnia brutto minus konstrukcja). Praktycznie rzecz biorąc jest to powierzchnia wszystkich posadzek, jakie musi wykonać inwestor w trakcie realizacji budynku;

c) powierzchnia zabudowy -jest to powierzchnia ograniczona obrysem zewnętrznym obiektu na poziomie parteru. Praktycznie jest to powierzchnia jaką przedstawia rzut budynku na rysunku projektu zagospodarowania działki;

d) powierzchnia całkowita -jest to powierzchnia wszystkich kondygnacji budynku w obrysie zewnętrznym ścian oraz wszystkich elementów wykraczających poza kubaturę danego obiektu tj.: tarasów, schodów zewnętrznych, balkonów, podcieni, zjazdów do garaży itp.;

e) kubatura (zgodnie z PN-ISO 9836) - jest to objętość liczona w obrysie ze- wnętrznym wszystkich kondygnacji pod i nad terenem (powierzchnia całkowita razy wysokość kondygnacji); piwnice liczone są od spodu płyty konstrukcyjnej posadzki z pominięciem ław fundamentowych. Wszystkie elementy wykraczające poza obrys podstawowej bryły budynku wliczane są również w 100 procentach do kubatury. Tak samo przyjmowana jest objętość poddasza i stryszku.